eloleo

Bandwerk

2012-02-26T09:03:00.002+01:00

Bandwerk? Ik vind dat dus echt niet erg! Vijf keer hetzelfde maken (niet aansluitend op elkaar) is wel lastig maar bandwerk vind ik toch iets anders. Na een tijdje verloopt alles volgens een bepaalde cadans. Dan doen je handen al het werk en met je gedachten zit je... wel ja, kies maar.

Alles wat we op 14 april verkopen is gelabeld. Dat label rolde een tijd geleden ook van een lopende band, en wel bij Holland Label.

De labels van Holland Label worden niet gedrukt maar geweven op traditionele weefstoelen met katoenen garens en geweven zelfkanten waardoor ze zachte randen hebben. Geen lastig geprik in de nek. Strijkbare labels, dus met een lijmlaagje, maken ze daar ook. Als je nu bestelt met de code "Van Katoen", schenkt Holland Label 2 euro aan onze actie!

Meer info op de site van Holland Label
Ook te vinden op Facebook

Van Katoen onthult het volledige programma

2012-02-21T20:00:00.000+01:00

Wij zijn er al maanden van in de ban en de vlam sloeg ondertussen ook bij jullie over. Het bewijs: 754 boodschappentassen op de teller en we gaan richting 1000 i.p.v. de gevraagde 750! Wees gerust, alle tassen krijgen een bestemming en nogmaals dankjewel!

Vandaag kom je alles, echt àlles, te weten over Van Katoen. Het volledige programma gaat vanavond online. 14 april wordt een dag die je niet snel zal vergeten. Hier al een tipje van de sluier.

De naaimarathon:
We organiseren een naaimarathon in het MIAT. 12 uur aan één stuk door ratelen 10 naaimachines. In shiften van 2 uur wisselen handige naaisters elkaar af. Zij maken elk één of meerdere (vereenvoudigde) knikkerzakjes. Je kan er naar kijken of je kan zelf meedoen! Van Katoen is op zoek naar 60 vlijtige liesjes die een shift willen meedraaien in de carrousel. Enige stressbestendigheid is een must want alle bezoekers mogen op je vingers kijken. We maken het je wel zo makkelijk mogelijk: je gaat aan de slag met voorgeknipte stoffen, de handleiding is eenvoudig en met duidelijke foto's gestoffeerd en de Bernina-naaimachine staat afgesteld klaar. Wil je graag 2 uurtjes meedraaien? Houd dan de website of Facebook in het oog. Binnenkort verschijnt de oproep met meer tekst en uitleg erbij.

MobilOOm en Noordt demonstreren:
MobilOOm ontwerpt prachtige maak-het-zelf-pakketten, voornamelijk voor kinderkleding en geschenken. Geen geklungel meer met patronen overnemen of met het bij elkaar zoeken van alle benodigdheden. Tijdens Van Katoen presenteren ze deze pakketten en kan je er eentje mee naar huis nemen om zelf aan de slag te gaan.
Het Antwerpse Noordt maakt ongetwijfeld de mooiste, creatiefste en duurzaamste verlichtingselementen van het land. Met objets trouvés, uniek antiek en op de kop getikt textiel gaan ze aan de slag en (ver)bouwen ze lampen en stoelen, enig in hun soort. In een inspirerende lampenkap-demo-sessie tonen ze je hoe ze precies te werk gaan. Leerrijk en aanstekelijk.

...............

De fototentoonstelling "Annick for Kenya":
Wat Van Katoen opbrengt, gaat naar Annick for Kenya. Om je een beeld te geven van dit solidariteitsproject in Mombasa, organiseren we een kleine fototentoonstelling die je laat zien waar we het op 14 april allemaal voor doen.

En er is nog veel meer! Een uitgebreid programma vind je op de site van Van Katoen of bij de collega's van het organisatieteam.
We zijn allang begonnen, maar nu begint het echt! Wie niets wil missen, schrijft zich best meteen in op de nieuwsbrief (rechterkolom) of volgt Van Katoen op Facebook.

Ni!

2012-02-17T17:45:00.008+01:00

Ik ben al maanden erg zuinig op mijn laatste metertjes Vlieseline H630 en H640. Het is een strijkbare vulling die ik echt héél vaak gebruik en aan de lopende meter koop in Veritas. Tot Veritas vorig jaar ineens besloot om het product uit het assortiment te halen. Lap!
MAAR! Goed nieuws, de vraag bleek erg groot te zijn (hoe zou dat komen?) en nu ligt de Vlieseline weer in de rekken. Ja Veritas, dat maakt inderdaad een verschil.

Geen idee wat een tassenmaakster zou doen zonder de 630 of de 640. Ik geef daar ongeveer alles vorm mee. Afin, toch veel. De 640 in de Menina's, de bovenstukken van de Amsterdamtassen of in deze lappentassen. De 630 vooral in ritstasjes zoals deze of de piramides. Meer dan genoeg om op grote sukkel te zijn als ik niet langer de stad in zou kunnen lopen om nog snel een paar meter te kopen.

In deze stoffen manden (de grootste heeft een diameter van 30 cm) zit de H640, ze blijven uit zichzelf staan. Langs de binnenkant zie je een los stiksel dat een aantal keer rond gaat en dat de Vlieseline ook mee hecht... om eerlijk te zijn, ik moet ze nog omdraaien want de binnenkant is mooier dan de buitenkant.
Meer info over Vlieseline hier of in het Nederlands hier.

Veritas steunt Van Katoen

Brengt ne keer nen plastieken tafelendoek mee...

2012-02-14T16:20:00.012+01:00

... vroeg mijn bom* vorig jaar. Ik bracht haar deze bollen maar oei, dat viel niet in de smaak. Dat was zelfs van't lelijkste dat ze vanzeleven al had gezien. Bon, als het zo erg is, dan maar terug naar naar het gebloemde tafelzeil van de markt. En ik bedoel niet de mooie Kitsch Kitchen bloemen!

Afgelopen weekend ziet bom me lopen met de rode tas hierboven en amaai, dat was een schoon kabas! Dat deed haar denken aan de neusdoeken die onze pepe vroeger op't veld** rond zijne nek droeg. In die tijd en context zal dat behoorlijk sexy geweest zijn maar vind ik dat nu een compliment of niet?

Feit is dat er hier toevallig heel wat meters van deze blauwe en rode Lialotta van Ikea liggen en dat ik wel iets zag in een tassen-experiment. Ik ben fan van alle soorten toile cirée maar enkel als het is om naar te kijken en dus niet om er naai-gewijs iets mee te doen.

Het werd een simpel, rechthoekig model en onverwacht viel het experiment goed mee:
- Het is geplastificeerde stof maar het plastic laagje ligt er niet bovenop, het is er wel helemaal in gesmolten. Dat komt dus nooit meer los.

- De stof rimpelt als je de tas door het keergat binnenstebuiten haalt maar je kan de plooien weer glad strijken op de hoogste strijkstand als je er een dunne gaasdoek tussen legt. Hoe handig is dat!

Een Oilcloth Addict zal ik nooit worden maar bovenstaande eigenschappen scheppen wel mogelijkheden. Omdat bollen toch maar bollen zijn, naaide ik nog een paspelrandje in een contrasterende kleur. Het zou wel eens fijn zijn moest Ikea het gamma prints in hun geplastificeerde stoffen uitbreiden. Hint!

Leuke toile cirée*** handleidingen:
- slinger in krijtbord toile cirée, van Oilcloth Addict
- regenhoedje, van Mommo
- regenhoedje, van Jo Chapeau
- strandtas in tafelzeil, van Emma en Mona (de bollentassen zijn gelijkaardig maar ze werden, omwille van de paspel, op een andere manier in elkaar genaaid)
- afwasbaar broodmandje, van Oontje
- slinger, van Oilcloth Addict
- potloodrol, origineel van Skip to my Lou
- lunchzakje, van Skip to my Lou
- verpleegstertas, van Une ame d' Enfant
- een kliederschort voor Jules, van Leven met Liv
- en zelf maakte ik ooit deze, hmm, waarvoor ik toen een handleiding beloofde... uit het oog verloren, sorry!

* bijna 93 jaar, uit het goede hout gesneden
** patattenboeren
*** als in tafelzeil, geplastificeerde stof, zeildoek, ... alles dat waterafstotend behandeld werd

Veel eerder dan verwacht...

2012-02-12T23:33:00.008+01:00

... kunnen we de actie "ik maak een tas Van Katoen" afronden. Vijfhondertweeënvijftig tassen hebben we reeds verzameld en er zijn er nog zeer veel in de maak. Maak gerust de tassen die je gepland had en waarvan je mij al op de hoogte bracht, waar je al aan begonnen was of waarvoor je van mij stof hebt gekregen. Het is wel niet meer nodig om nu nog aan nieuwe tassen te beginnen.
Een grote GROTE DANKJEWEL!

Nog even praktisch:

gaf je je tas(sen) af op het stoffenspektakel in Gent maar staat je (blog)naam nog niet in de lijst, laat me dan iets weten
het zal helaas niet mogelijk zijn om tassen af te geven op het stoffenspektakel in Leuven of in Hasselt omdat Van Katoen op deze beurzen geen eigen stand heeft
maakte je 10 tassen of meer, dan is een verzending met de post vrij duur, Kiala is een goedkoop alternatief

Jos verzamelde in Nederland ook heel wat tassen voor Van Katoen. Zelf is zij een van de drijvende krachten achter de stichting CreaPower. Een van de eerste activiteiten van de stichting is een naaimarathon op 17 maart. Voor deze marathon zoekt zij nog deelnemers die 12 uur lang willen stikken aan 111 spulletjes die handig van pas komen in een kinderkamer. Woon je in de buurt van Almere en kan je je een dagje vrijmaken, rep je dan naar de website en schrijf je in. Stoffen en fournituren voor de naaimarathon in Almere zijn ook zeer welkom. Meer info via jos(at)creabh.nl.

plan B

2012-02-08T19:33:00.006+01:00

Wie (plan) A zegt, moet ook wel (plan) B zeggen... al is het niet helemaal goed gekomen. Maar kom, je snapt wat de bedoeling was. De tweeling kreeg elke een leeg schrift met een een gegraveerde balpen. De ene volgt al jaren Engelse les en doet niet anders dan woordjes en zinnen oefenen. De andere zet z'n eerste stappen in computerland en zou beter alle tips opschrijven ipv er elke week opnieuw naar te vragen, hè papa ;-).

(camouflage?)

De broek van Dex

2012-02-05T22:09:00.006+01:00

Dex is geboren en bloot is niet langer een optie. Het ventje krijgt een broek in een kei-kei schattig stofje uit de winkel van FabricCity.
Niet dat een babybroekje opzienbarend nieuws is maar ik ben doorsnee geen kledingmaker. Het produceren van een kledingstuk, dat dan nog eens afwijkt van de patroonvoorschriften, gaat hier steeds gepaard met veel "aaaaaaah" en "oh, dedju" en "hoemoetdatnuookalweer". Deze broek is, in tegenstelling tot de voorschriften, wel omkeerbaar en aan de buik heb ik geen boordstof in tricot gebruikt maar een boordje in katoen dat in de lengte werd doorstikt tot een dubbele tunnel met daarin 2 zachte baby-rekkers.

Dat van die dubbele rekker was mijn "aaaaaah"-moment. Het is verzekers iets heel gewoontjes maar ik had het nog nooit zo gedaan en kwam dus tot de ontdekking dat dat echt mooi bij elkaar fronst. Wat fijn, iets zeer simpel dat ineens zo veel voldoening geeft.

Nu nog een bezoek plannen aan de kleine meneer Dex, liefst nog voordat hij uit maat 60 gegroeid is. Efkes inhouden, hè Dex!

FabricCity steunt Van Katoen

TLC

2012-01-31T15:01:00.004+01:00

Sinds vorige week heb ik een gemene tante op bezoek, tante Witte Angina. De laatste jaren komt ze elke winter wel een paar keer langs, ongevraagd. Ik moet er niet van hebben maar ze heeft daar blijkbaar geen oren naar. Met de juiste medicijnen (helaas antibiotica) is ze snel weg maar ondertussen raap ik ook elk virus op in de lucht hangt. Gratis en voor niets kreeg ik er nog een snotvalling bij en sinds vannacht een pijnlijke hoest. Wat getaffel in huis wissel ik af met een halve uurkes in de zetel. Concentreren lukt helemaal niet en zelfs een deftig gesprek voeren is lastig want ik kan niet op de juiste woorden komen of ik krijg ze ineens niet meer uitgesproken. Vermoeiend, bizar, ...

Maar vandaag moest ik toch stilaan "iets" ondernemen, bv. wat TLC voor mezelf! Het werd een sloopje voor m'n kersenpittenkussen, volgens Mina Dotter haar handleiding, een zakdoekzakje en met de stofresten een pillenzakje. En de stof - ooooh mooi - is van Il était une fois. Ik maakte met een andere stof uit die winkel laatst ook dit kleedje. En nu weer platte rust!

Plan A

2012-01-25T23:41:00.005+01:00

Deze week zijn mijn vader én mijn oom jarig, beide op dezelfde dag, een tweeling dus. Ze worden 65 jaar. Meestal doen wij met de verjaardagen een bloemeke maar deze keer mag er iets extra bij. Iets praktisch ook want met welk soort naaisel kan je opa's anders in godsnaam een plezier doen? Het zouden twee sleuteltasjes worden. Het flapje van de rits bovenaan werd niet mee ingestikt in de naad, dus daar zit een opening. Door die opening zou nog een dubbelgestikt biaisbandje zitten met aan de buitenkant een oog en aan de binnenkant van het tasje een klikhaak waar je de sleutels in kan hangen. Dat biaisbandje zou je in en uit kunnen schuiven, al naar gelang de sleutels in het tasje zitten of niet. Soit, zo ver is het nooit gekomen want ik wenste halverwege het domme ding al naar de maan.

Een onding dat je wel vorm kan geven door er veel vulling in te stoppen en voilà, toch een deftige foto. Eens de vulling eruit, trekt het smoelen naar alle kanten. AAARGGG!

Daarstraks viste ik de mislukkeling weer op uit de vuilbak, naaide alsnog het keergat toe, zette er het stoomstrijkijzer op ... hèhè, toch nog goed genoeg voor de Beanz. En nu op naar plan B!

Wat heeft Charlie Watts ermee te maken?

2012-01-20T09:59:00.013+01:00

Het is al een eeuwigheid geleden dat ik hier nog eens een geïnspireerd-lijstje plaatste. Sinds het ontstaan van Pinterest is die manier van verzamelen ook wel echt achterhaald maar ik zal toch altijd een lijstjes-madam blijven. Dit pennenzakje is een handleiding uit de eindeloos lange lijst die nog niet eens is verschenen op eloleo (shame on me). Heel simpel, heel snel klaar, heel mooi. Ik ben niet zo'n fan van de manier waarop de rits erin zit maar dat is slechts een detail.

Een ideaal klein cadeautje. Mijn stiftenrol vond Stig te kinderachtig maar ik denk dat deze pennenzakjes nog wel in de smaak zullen vallen.

Ook maken? Hier vind je de handleiding (in inches). Ik naai in centimeters, jullie wellicht ook, dus dit zijn de maten die ik heb gebruikt:

voor een naadwaarde van 1cm
- zwarte punt: 4cm x 10cm
- hout: 5cm x 10cm
- potloodlijf: 16cm x 10cm
- grijze ijzertje van de gom: 4,5cm x 10cm
- gom: 7cm x 10cm
- voering: 28,5cm x 10cm
- gebruik een rits van ongeveer 22cm of langer

De pennenzak is dan ook een paar centimeter langer dan het model in de Engelstalige handleiding.

Charlie Watts ;-)

Zo simpel en zo schoon, meer moet dat niet zijn. Leuke dame, die Gwenny Penny.

De stand van zaken

2012-01-18T22:43:00.009+01:00

Het moest natuurlijk wel beginnen met tas nummer één. Momenteel staat de teller op 243 stuks. Dat zijn de tassen die hier of bij Jos in Nederland reeds zijn toegekomen. Vele tientallen zijn nog in de maak. Ik denk dat we nu al kunnen spreken van een succes en ik duim zodat we de 750 halen. Voor al dat enthousiasme, hier en bij de Nederlandse naaisters:

DANKJEWEL !!!

Ik zie het al helemaal voor mij: 14 april, veel volk en die honderden tasjes over jullie schouders... schitterend!

De tassen komen toe in alle mogelijke stoffen, patronen, kleuren en geuren. Dat laatste heeft me ook echt verrast. Bij elk pakje dat open gaat, komt er een stukje van jullie thuis me tegemoet. Ik ruik alle soorten wasproducten maar ook al eens een open haard of gewoon de stoffenkast, heel gezellige geuren of eerder iets kruidig, echt vanalles en dat is een heel plezante bijkomstigheid.

We zijn blij met elke tas en soms komen ze zelfs in groten getale tegelijk toe. Zo bracht Carine (zonder blog) deze week in één keer wel 50 exemplaren binnen. Ze heeft gewoon doorgestikt tot haar stoffenkast leeg was. Straf!

Ondertussen zijn de naaiclubs in Vlaanderen ook aan de slag gegaan en het zal zeker wel overal leutig zijn maar hier bij Het Leuvens Stiksel was het echt héél plezant. Ik was er vorige week zelf niet bij maar het verslag op de site zegt genoeg. Er werd een heus fabriekje opgestart en dat ging van tekenteams, naar knipteams, naar plooiteams tot zelfs een scandeerteam en een prikklok voor de illegale werknemers. Op het einde van de avond stond de teller op 40!

Ook in Nederland rollen de tassen vlotjes van onder de naaimachines. Jos brengt ze allemaal in een keer naar België en het is te hopen dat de koffer van haar auto nog sluit ;-). Hieronder haar stand van zaken. De foto is al een paar dagen oud want het zijn er nu al een pak meer. Merci Nederland, merci Jos!

Mijn nieuwe (werk)tas

2012-01-13T18:06:00.011+01:00

Ik had deze week zoooooo'n zin in een nieuwe tas... je kan dat zo hebben! Er was wel geen tijd om een (al dan niet) bestaand patroon uit te tekenen. Gemakkelijkheidshalve koos ik dan maar voor een tas die uitsluitend uit rechte lappen bestaat. Tien minuten rekenwerk, een half uur stof snijden en ik was al aan het stikken. Een rechthoek is nu toch maar een rechthoek, dus ik stak er een paspel tussen... een ander stofje was beter geweest mor soit, ik was in m'n element en stikte verder.

Gewoon om het eens uit te proberen, stopte ik er een verzonken rits in, of beter twee ritsen want ik had er geen die lang genoeg was (alle zetelhoezen hier in huis mét lange ritsen uit de koopjes hoek van Ikea, was ik in mijn enthousiasme even compleet vergeten). Twee verschillende kleuren maar kom, het waren tenminste wel de kleuren van de paspel.

Dat lukte allemaal vrij aardig tot de volledige tas in elkaar zat en toen natuurlijk duidelijk werd dat ze nooit als een rechthoek zou blijven staan... tenzij ik er ook nog eens een tussenvoering in Fast2Fuse zou instrijken maar een soepele tas doet even goed dienst.

Binnenin veel zakjes langs de zijwanden en ruim veel plaats voor alle vergader-papperassen in het midden. De iets-tussen-blauw-en-groene voering komt uit de kringloopwinkel. Een grote lap voor 1,5 euro, er liep wel een naad door waar twee delen van de rol aan elkaar werden gezet en er stond een code in gouden letters op geschreven die er na een wasbeurt niet eens was uitgegaan. Ik had dat stuk van die lap stof kunnen weggooien maar ik vond het wel geestig om net met dit deel de binnenkant te maken. Voila, nu is het echt handwerk want handwerk is altijd een beetje imperfect.

Het is zeker niet de mooiste, ook niet de origineelste, het stikwerk kon wat beter, de hoeken zijn niet helemaal juist, ze zakt in elkaar, de paspel is ... euh, gewoon lelijk... maar jiehaaaaa, het was plezant!

Met dank aan Pernel voor het poseren!

POSTBUS 28 - THE SEQUEL

2012-01-12T15:04:00.007+01:00

Werkelijk, ik vind dit zo vervelend maar het probleem met de postbus kreeg nog een extra staartje. Ook al schreven jullie het juiste adres op jullie pakket, toch bleek er nog iets fout te gaan en kwamen de pakjes soms niet toe. Ik zou mea culpa slaan als het ergens mijn fout was maar ik werd zelf verkeerd geïnformeerd door bpost. Vandaag kwam eindelijk aan het licht wat nog scheelde: het adres was onvolledig.
Hieronder wat er dan wel op de enveloppe moet, exact dit en geen letter meer of minder (dus ook niet 't.a.v. eloleo' schrijven).

Wie haar pakketje terug kreeg, mag mij dit laten weten via info(at)eloleo.be en we betalen de nutteloze verzendingskosten terug. Het kan verkeren...

UPDATE:
Toch ook een vrolijke noot. Vandaag zaten er opnieuw vier pakjes in de bus,
waaronder ook eentje zonder naam met 3 tassen erin (o.a. een in het knalgeel met groene bollen (mooi!)).
Iemand die zichzelf hierin herkent?

Walking with Bernina

2012-01-11T23:05:00.011+01:00

De Kerstvakantie bracht ik grotendeels achter mijn naaimachine door. Er passeerde heel wat bandwerk en alle dagen bedacht ik mij dat ik dit nooit zou kunnen doen zonder goed gerief. Voor mij is dat mijn Bernina Aurora 430 en een aantal extra tools die ik niet meer zou kunnen missen, o.a. de boventransportvoet#50. Echt, sinds ik mij die heb aangeschaft is naaien minstens dubbel zo aangenaam geworden. Alle zaken of stoffen waar ik vroeger op vloekte of effenaf bang van was, pak ik nu met een gerust hart aan.
Kort gezegd zorgt de boventransportvoet ervoor dat de stoffen die je stikt niet uitrekken terwijl je ze stikt, of dat niet één van de twee stoffen meer uitrekt dan de andere. De filmpjes onderaan tonen net wat ik bedoel. Geen gesukkel meer met tricot of fluweel of - in mijn geval in de vakantie - badstof en spons. Het was een vrij dure aankoop (ongeveer 100 euro) maar hij is elke cent waard. Héérlijk, ik zeg het je!

links de boventransportvoet, rechts het gewone stikvoetje

meer foto's in dit artikel van Dog Named Banjo

Redelijk banaal maar ook deze drie plaatjes in plexiglas verrichtten in mijn naaiwereld een klein wonder. Ik had ze nog nooit eerder gebruikt en slechts bij toeval kwamen ze een paar weken geleden terug te voorschijn. Oh jeuj, ineens had ik de truuk door om van een dunne laag stof zonder gebroken naald of draad in één stikbeweging over te gaan naar een dikkere laag stof. Wanneer je van dun naar dik gaat, staat je stikvoet helemaal scheef. Dit kan je corrigeren met deze nivelleerplaatjes. Simpel en efficiënt. Alweer iets wat het bandwerk erg gladjes deed verlopen.

En als laatste maar zeker niet de minste: de kniezwengel* (standaard inbegrepen bij de Aurora 430). Het is nodig om eerst wat te oefenen de beweging lijkt zo onnatuurlijk dat het toch een aantal keer spaak liep. Probeer eens in de lucht met je ene hand een cirkel te tekenen en tegelijk met je andere hand een vierkant... moeilijk! Je knie gebruiken om je stikvoet ophoog te zetten leek in het begin even moeilijk. Ondertussen "heb ik het onder de knie" en gaat het vanzelf. Ideaal als je je stof vaak moet draaien en bijgevolg vaak die stikvoet moet opheffen.

*dat is officieel een "kniehevel" maar eens "zwengel" in je hoofd zit, blijft dat nogal hardnekkig zitten

En of al dat bandwerk nu is afgewerkt? Grotendeels, alleen vond ik in mijn kleine rijhuis nog geen plek om het allemaal deftig bij elkaar te fotograferen.

Bernina steunt Van Katoen

POSTBUS 28

2012-01-10T09:18:00.009+01:00

Ik schrok me half lam toen ik gisteren bericht kreeg dat een pakket met boodschappentasjes werd teruggestuurd naar de afzender. Een min-of-meer boze telefoon naar het kantoor bracht opheldering. Op het pakket mag enkel "Postbus 28 - 3001 Heverlee" vermeld staan. Wanneer er nog iets anders staat, bv. 'eloleo', dan stuurt bpost het pakje onverwijld terug. Duuuuuuuuus, beste tassenmaaksters, gelieve enkel het postbusadres te noteren!
Wie haar pakje helaas toch heeft teruggekregen, mag contact opnemen met mij: info@eloleo.be. Sorry voor dit ongemak én dat zei men bij bpost ook maar "regels zijn regels, mevrouw".

UPDATE:
DEZE INFO IS ONDERTUSSEN ACHTERHAALD
HET JUISTE ADRES IS

POSTBUS 28
3001 HEVERLEE-AMBASSADE
ZIE OOK HIER

Bon, er kan nu niks meer misgaan!
...
al houd ik mijn hart nog even vast uit vrees dat ik het zelf oorspronkelijk verkeerd vermeld had
...
neen, gelukkig!

De eersten

2012-01-06T08:09:00.005+01:00

Dinsdag ging ik kijken in de postbus en jawel, de eerste boodschappentasjes zijn toegekomen. Dankjewel Els (links) en Caroline (rechts)!
De eerste tassen in mijn handen bedoel ik dan want ik zag er online al heel wat passeren. De allersnelste zal wel Jos geweest zijn. Slechts enkele uren nadat de oproep verscheen, stuurde zij mij al een foto van haar exemplaren door. Binnen die tijd was het ook al in kannen en kruiken dat Jos* ons Nederlands verzendpunt zou worden. Heel leuk om te zien dat Van Katoen ook bij onze Noorderburen leeft.

Tegelijk met de vele enthousiaste reacties verscheen er ook een kritische vraag: of het niet contraproductief is dat we die tassen zomaar weggeven, ze brengen op deze manier niets op? Per slot van rekening steken mensen daar wel tijd en stof en postzegels in. Dat is een terechte vraag want ik ben niet helemaal duidelijk geweest in de uitleg van de oproep.
In de Van Katoen-shop zullen we allerlei verkopen, van haarspeldjes tot rokken en kleedjes. De prijzen van die stukken liggen navenant uit elkaar. Uiteraard geven we geen boodschappentas mee voor de aankoop van een piepklein accessoire. Er staat inderdaad een minimum aankoopbedrag van 10 euro tegenover.
Ook al verkopen we de tassen niet, ze brengen wel degelijk wat op voor Van Katoen. Dat is niet meteen in euro's te vertalen, tenzij dat je uitrekent hoeveel plastic of papieren boodschappentassen we nu niet moeten kopen. Er is uiteraard ook het ecologisch aspect. En bovenal, sinds de oproep zijn er al tientallen mails binnen gekomen van mensen die zeggen dat ze niet kunnen komen op 14 april maar wel via een boodschappentas willen steunen... echt, het is hartverwarmend om die mails te lezen en om de banner meer en meer te zien opduiken. We willen Van Katoen als een lopend vuurtje door blogland sturen. Dat we zoveel mogelijk mensen aansteken en overtuigen om op 14 april naar Gent af te zakken, dat zal uiteraard heel wat opleveren.
Aan iedereen dus een welgemeende DANKJEWEL! In totaal registreerden we al enkele honderden tassen 'in de maak'. Van zodra ze bij mij of bij Jos toekomen, gaat de teller naar omhoog en verschijnen de bijhorende links.

* Jos werkt in Nederland ook aan een goed-doel project (1111marathon) en Jos, ik ben op iets aan het broeden want voor wat, hoort wat. Je hebt nog iets van me tegoed.